Trots op mijn huis
Sandra woont sinds anderhalf jaar samen met haar zoontje in een appartement op de begane grond aan het Zwarte Mierenvlak.
Als geboren en getogen IJmuidense is ze maar wat blij met haar plekkie in deze wijk.
Vogeltjes en herten
“Het is hier heerlijk. Ik woon hier echt tegen de duinrand aan. Waar vind je dat nog, dat je woont met zoveel natuur om je heen? Als ik ’s ochtends vroeg de hond uitlaat, dan is het nog stil en hoor je de vogeltjes. Of je ziet een hert voorbij lopen, of zoals van de week vossen. Dat is wel echt bijzonder.”
Meteen opgenomen in de buurt
Vanaf het begin dat ze hier woont voelt ze zich opgenomen door de buurt. Dat voelt heel fijn. “Vooral in de zomer heb ik veel contact met de buren. Als mijn buurvrouw buiten is dan hebben we altijd wel wat te kletsen. Soms zetten we een barbecuetje aan en als we dan een stukje vlees over hebben, dan gaat dat naar de buurvrouw. Maar het is ook weer niet zo dat we de deur bij elkaar plat lopen. Het is gewoon goed. Maar dat heb ik eigenlijk met alle buren wel hier. Mensen zeiden vanaf het begin dat ik altijd even kan aanbellen als er iets is.
"Dat is wel heel fijn hoor, dat dat hier zo gaat.”
Waarom dat zo is in deze wijk? “Ik denk dat heel veel mensen hier al lang wonen. Dus als je hier nieuw komt wonen wordt je eigenlijk een beetje omarmd in de groep. Ik heb hier boven me een buurman wonen, die is van de plantjes en die heeft me een beetje geholpen om mijn tuintje aan te leggen. Dat is wel echt heel leuk. Ik heb zelf nog nooit eerder een tuin gehad dus ik ben het nog een beetje aan het ontdekken. Ik heb er nu ook een olijfje instaan, die kreeg ik weer van een andere buurman want die deed het niet op zijn balkonnetje. Hij zegt, mag die bij jou staan. En dan zeg ik ja tuurlijk, gooi er maar in.”
Mijn tuin is mijn trots
Het meest trots is ze op haar tuin. “De vrijheid om de deur open te zetten en dat we zo naar buiten kunnen lopen. Heerlijk! Ik heb een stukje ingericht voor mijn zoon, dat is een beetje zijn domein. Ik vind het altijd leuk om een beetje met hem te rommelen. Nu heeft hij een keukentje waar hij met modder kan koken. Ik vind het fantastisch als hij dan steeds aankomt met al zijn pannetjes moddersoep. En als het warm is zet ik zo’n badje voor hem neer, dan heeft hij een eigen plekje waar hij met water kan spelen.” Ze wijst naar kleine kaboutertjes in haar tuin: “Voor mijn zoontje, daar mag hij mee spelen, zolang hij mij plantjes maar met rust laat. Dat gaat natuurlijk wel eens mis, maar dat is ook niet erg.”
Voelt als vakantie
En wat doet ze het meest in de buurt? “Ik ben het meest te vinden in de natuurgebieden. Beeckestein, Velserbeek, maar ook op het strand. Dan mag de hond mee en dan lopen we een rondje en gaan we daarna een koffietje doen in een strandtentje. Dat voelt gewoon echt als vakantie. Ik kan ook uren met mijn zoontje aan het strand zitten. Dan neem ik een schepje voor hem mee en een tractor ofzo en dan vermaakt hij zich prima, gaan we ergens in de zon zitten en zit hij lekker te spelen.
Met gierende banden terug naar IJmuiden
Ook fijn is dat haar familie vlakbij woont. Haar moeder woont op loopafstand en past regelmatig op. Ze zou hier dus niet snel meer weggaan. Niet uit haar huis en niet uit IJmuiden. Nog sterker, na een paar jaar buiten IJmuiden keerde ze samen met haar moeder maar al te graag terug naar IJmuiden. Lachend: “Met gierende banden terug, ja. Als wij de Stationsweg op komen rijden en we zien de Hoogovens, dan is het voor ons gewoon thuis. Ik ben gewoon hartstikke happy hier.”
Woon je in een woning van Woningbedrijf Velsen? En ben je ook trots op je huis?
Dan zouden we het leuk vinden als je je verhaal wilt delen.
Je kunt je hiervoor aanmelden via communicatie@wbvelsen.nl
We nemen dan contact met je op. Als bedankje ontvang je een aantal van de - door een professionele fotograaf - gemaakte foto's!